شاه كليد هشتُم جمعه 8 آبان1388

به لهجه شيرين مشهدي

              شاه كليد هشتم

وقتي كه ميام حرم عــقده دِل وا مُكُنم      

 خودومه يواشكي چُخــــــــتِ دلت جا مُكُنم

تويَم از روي كرم به حرف مــوُ گوش مُكُني  

گاهي وقتا كه ميام با ديدَنُم جــــــــوش مُكُني

مو همش با گريه خودــمهِ بِره تو لوس مُكُنُم   

 از عصاي خادمِ تا به ضريح ، بوس مُكُنُم

اَگِرَم گُناه دِروُم عِــــندِ خِلافُم تو با مو تا مُكُني  

اگه كورِ گِرِه اي زندگي تو با نيگات وا مُكُني

مو هَمَش توي دُعـــــام از تو طـــِلا مِلا مخوام    

بس كه پر رويُم بره تِمام مُشكِلاتُمَم دِوا مخوام

بس كه خوبي از خدا بِره دِلُم صِــــفا مِخي    

تو بِره اي عقل ناقِصُم اَزَش شِــــــفا مِخي

گاهي كه ميام حرم حال نِدِروم هَوا مخوام      

مو مُگُم زن نِدِروم همــش مُگُم بِلا مخوام

تو كه سلطــــــان وفايي مــــورِه با وفا مِخي      

 تو مورِه صفر كيلومتر، جِوونِ با خُدا مِخي

يا رِضا قُربونتُم با شاديات با غصه هات       

 شاديا بالا سَرِت هرچي غَمهِ پايـــينِ پات

مو ديدُم جِوونارِه بالا سَرِت عـــــقد مُكُنن       

 زن و شو توي حرم ، كِنار تو عهد مُكُنن

قَبل خطبه دِلاشان نِزديكُ دستاشـــان جُدا        

 بَعدِ عَقد دست و دِلاشـــان يكيهِ كارِ خُدا

از هَمو بَست پايين مُرده مــــيارَن گُروگُر       

 قومايِ مُردهِ يَم اَشك ميريــــزن هِي شُرشُر

دو سه دور طِواف مِدَن اورِه به دور حَرَمِت     

 تا اَگه مَكه نِــــــرِفته حاجي شـــــهِ با كَرَمِت

يا رضـــــــــــا آمـــــرزِشِ او مُردِهه پايِ توئهِ         

چون كه زائر و مجـــــاور و خاطرخوايِ توئه

يا رضا تا زنده يِم دَعوَتِمان كُن زود به زود      

 نِه كه مُردِم اُفقي، رو دستايِ مَردُم چي سود؟

يا غَريــــــــبَ الغُرَبا اي دِلِ مو آهــــــــويِ تو      

غير تو شِكار نَشه ضــــــــــمانَتت كادويِ مو

اَگه مو شِعر شِكِسته بسته گُفتُــم تو بِبَخش        

 ولي تو زير دُعاي بيت هَفتُم خــــط بِكَش

 آبان ماه ۸۸


واژه نامه    چخت = گوشه / شو = شوهر/ گر گر = تند تند/

ديگه بقيه اش واضحه

 


  پ ن: سلام ميلاد امام رضا (ع) بر شما مبارك

پ ن‌‌ ۲ :  قربون نقد هاي با صفاتون

پ ن ۳ : شعر زبان حال تمام جوانان عزيزه گفتم كه گفته باشم

 

به قلم مرتضی قربانی  | لینک ثابت |

سلام

روزگاري در دهي دور دست جواني لب جوي (البته در حالي كه تكيه داده بود به درخت) با خدايش  اينچنين درد دل ميكرد

آي خدا مُو مِدِنُم ، مو مِدِنُم دوسُم دِري

چيجــــــوري دِلِت مِيه مُو رِه تنها بيذيري

آخه مو چـــيكارُمه كُجـــايه مُو لَنگ مِزِنه

مگه او شــَـهريه رِِه نديدي كه بَنگ مِزِنه

او كارِش هميشه با سيخ و سُخُل بافور دود

مگه كار مو چيهِ ، دنبال گوسفند صبح زود

اي رِه مو قيول دِروم هر دو تو كار نخــودِم

ولي ما او نخــــوداره توي اُوگوش مُخـورِم

تو كه او شَهريه رِه ميبـــيني با يه دُخَترِه

ولي مو هَمَش كُجام يَكـسِره توي بَخَترِه

بِچِه هايِ قِلِه مان يـــــَكسِره هِي چينگ مِزِِنَن

كسي كه با خرش هي حرف بزنه خينگ مِدِنن

خرومَم راه نِمِده به جُغُ و پُــــــغِش رسيده

چون صداي خره ماده شِه او از دور شِنيده

باز خوبه صدا دِره تصويرِشَم گاهي ميهِ ۱ 

ما كه تصوير و صدا تو كِله مان قَرقَطيِه

شيطونَم كنارومِه توي گوشُم مِگه وَخه

تا ميام گناه كُنُم ميگي نكن اي كار اَخه

كِش اي پلخمونُم كنده شده كِش ندروم

خب مو با چي مِتِنم كه چُغُكِ دل بِزنم

فرشته خدا از طرف خدا به جوان گفت:

برو...................... اول وضع جيبت.......

بعدش به ننه ات.......................

اگر كه با جارو...............

برو به بابات ...................

اگه پس گردني........

اگر نشد نري از راه غير قانوني راست راست به خودش بگي

بعد اگه مهريه زياد خواستن  همه چي رو به گردنت انداختن چيزي نگي به من

كه مسئوليت و عواقبش با خودته.

پلخمونشم با من ولي استفاده درستش با خودت.

نزني چش و چارشو كور كني

در ضمن دفعه بعد مثل بچه آدم درد و دل كن ديگه نبينم شعر برام بخوني.

 


۱- مقصود اون خرست يعني گاهي خر مادشو  ميبينه  و گاهي هم صداشو داره

معني لغات مشهدي

سيخ و سخل= ابزار و آلات چيز كشي

اوگوش= آبگوشت

بختره= زمين كشاورزي

چينگ زدن= يعني سيخ زدن سيخ زدن يعني كخ ريختن كخ ريختن يعني اذيت كردن

خينگ = خنگ

جغ و پق= سن بوي كله قرمه سبزي

قرقطي= قاطي پاتي

وخه= برخاستن فعل امرش ميشه برخيز

چغك = اينو ديگه اگه ندونين ..............

 

به قلم مرتضی قربانی  | لینک ثابت |

خواب روی پشت بام سه شنبه 12 خرداد1388

مطلب امروز از مرحوم مير خديوي از طنازان قديمي شهر مشهده .

البته شعر براي كسي كه لهجه مشهدي بلد نباشه سخته ولي من زيرش توضيح واضحات رو ميدم.

 البته به دلیل قدیمی بودنش ۱۰ بیتشو بازسازی کردم(از خودک در وکردم)

خواب روي پشت بام

تو تابستون خواب رو پوشتِ بوم صِفا دِره

اما خوابـــــــــيدنِِشَم هزار تا مــــاجِرا دره

يادُمه بِخوردوكي هَمــــسَدَما مَش رمِضون

وَقته از شِدت گرمـــــا ها مي آمد به اَمون

رَختخوابايه بزرگه ره ميذاشت روي سرش

بــــــين راه بيـــخودي قِر ميفتاد تو كِمَرش

با كمي كِشكِله تو مُخوُرد گُرُمبَستي زِمين

محشري به پا مِرَفت وُ خِنده اي بيا ببين

چارتا چوبِ خِده ره، رو پوشت بوم هوا مِكِرد

رخت خوابشه ،اي ساختي از همه سيوا مِكِرد

دو سه تا چَدُر شبِ رَختخوابي سرخُ وسياه

پيــــــچازي،چارخَنه وُ آبي و زرد راه راه

دُور چوبا  سَر هَمدِگَر بــــــــــــهم گره مِزَد

تا كِه خيره نَره از دور به او چِشم حيزُ و بد

زَن او لِنگِ بِچه يِ سه سالَشه مِبست طِناب

كه مِبادا نصف شو بيوفته راه ميونِ خواب

سَره او طِنابِ رَم مِبَست به لِنگايه باباش

تا اَگر بِچه دُويد بابايه دَر بيه صداش

بعضي وقتام شام شَب رَم رُوي پُشت بوم مُخورد

اََزو آســـــــــــــــــــمونُ و او هوا چه لذتي مُبُرد

آب نِبات شاپِرَك با چائي هاي تازه دم

قيلونم زير لب ،بود كجا فكر درد و غم

فانوسَم رُوشــــنُ اَما برِيِ همو يَكريزه نور

دو هزار تا كخ كِلَخ بِساطشا بود اونجه جور

پَشه و شاپِرك و مِلخ با سوسكُ و عنكِبوت

يكي شيپور مِزد و او يكي ساز او يكي سوت

بِريِ نورِ چراغ بود، چراغِ خاموش مِرفت

بِچَشا تو تاريكي مُخابيد و از هوش مِرفت

امّا نِصبِ شو، اگر او بِچِگه بيدار مِشُد

زِمينه دعوا بِره همساده ها تيار مِشد

هَمو جور كه بِچگه عرعرو ونگُ ونگ مِزد

صد تا سَر از تو صد تا رختخواب در ميامد

يِكيَم مُگُفت اي بچه مثل باباش خُنُكه

بذار او پِستونَكه تو دهنش تا بُمُكه

دو تائي كِنار هم صِفا بود و راز و نياز

شَبه دير مُخابيدن صُبحي قضا مُشُد نِماز

.........................................

........................................

سَرِ آفتاب تازه گفتگو چي بود رو پشت بوم

زَنه دعوا داشت مُخاست از شوهره پول حموم

هرچي بود رختخوابه جمعُ حصيريَم بالاش

آفتابه گرمُ و تُموزم مِتابيد به لابِلاش

معني:

بيت 1 = دِره :داره

بيت2 = خوردوكي: كوچكي خردي

بيت 4= كشكله تو=گيج رفتن سر _   گُرُمبست:محكم طوري كه صدا بده      _ مِرفت: ميرفت

بيت5= خِده : چوب دراز  _ اي ساختي: اين شكلي

سيوا: سوا كردن جدا كردن

 بيت 6= چَدُر: چادر _ پيچازي :نوعي چادر

بيت 9= رَم :هم

بيت 12= يكريزه: مقدار كم _ كخ كِلَخ: حشره

بيت 17= خُنُكه : لوسه _ بُمُكه: عمل مكيدن

 

اگر بازم مشكلي در معني هست بگين تا بگم

 يا حق

 

 

 

به قلم مرتضی قربانی  | لینک ثابت |